Van frustratie tot opluchting

Wetenschappelijk onderzoek is fantastisch! Ik herinner me de eerste aanblik met de jonge deerne, die zich voorstelde als doctoraatsstudente … in mijn vakgebied nog wel. Heerlijk! Met haar zou ik de komende twee weken doorbrengen op het labo van het State University of New York College of Environmental Science and Forestry. ‘Dit vertel ik misschien beter niet aan Sarah’, dacht ik bij mezelf – te laat nu.

Het werd erg cool, na die eerste kennismakingsdag, tijdens dewelke we vooral het labo hebben opgerommeld. Lauren, mijn nieuwe beste vriendin, bleek aan de stille kant te zijn … dus poogde ik haar in te pakken met mopjes, anekdotes, grappige stoten en frivoliteiten (het staat u vrij hier zelf allusies op te maken), met succes.

De volgende dag was Lauren, opnieuw in volle ernst, afgezakt naar het labo. We zouden beginnen aan het echte werk. Moleculair onderzoek was tot op heden onsuccesvol geweest voor mij, dit was dus een spannend moment voor mij. Zou het protocol eindelijk een keer werken of, zoals gebruikelijk, niet? Na een dag zwoegen met onze microscopisch kleine organismen, die we dan ook nog eens enkele keren moesten micromanipuleren, waarna het echte werk nog moest beginnen (de DNA-extractie), was het moment van de waarheid aangebroken. Maandenlang had ik extreem gefrustreerde momenten meegemaakt door bestendige moleculaire mislukkingen. Maandenlang had ik uitgekeken naar dit ene moment. Lauren had mijn stress reeds overgenomen en kon het even niet meer aan. Dan maar een koffiepauze.

De korte break was gezellig. Lauren kletste me de oren van het lijf over haar neefje. Een schattige driejarige, ik geef het toe, maar wie is in hemelsnaam geïnteresseerd in een driejarig kind als je lijf stijf staat van de stress. Zelfs Lauren had dat door … al was het pas na een dik halfuur.

Eenmaal in het labo was er geen houden meer aan. Binnen de minuut was het duidelijk dat ik mezelf met enige trots en fierheid wetenschappelijk capabel mag noemen. Twee van mijn drie DNA-extracties leverden ook effectief DNA op. Van een opluchting gesproken! Lauren benadrukte – in al haar ervaring – dat mijn frustraties nodig waren geweest om tot dit succes te komen. En wat hebben we vandaag geleerd?

Advertenties